کیمیا علیزاده؛ دختر روزهای سخت

 

شاید باورش سخت باشد، دختری که می‌خواست روزی از ورزش تکواندو خداحافظی کند، در بزرگترین و معتبرترین رویداد ورزشی جهان برای ایران تاریخ‌ساز و به عنوان اولین زن ایرانی، در المپیک ریوداژنیرو صاحب مدال شود. در همان رشته تکواندو که او صرفاً به اصرار مربی‌اش به آن ادامه داد. کیمیا علیزاده، در این المپیک یک رکورد دیگر را نیز در تاریخ ورزش ایران جابجا کرد و آن اینکه جوان‌ترین مدال‌آور تاریخ ایران در ادوار المپیک شد. رکوردی که بیش از ۶۰ سال دست‌نخورده مانده بود. کیمیا علیزاده، دختری که هنوز بیست سالش نشده است، اکنون صاحب یک مدال برنز معتبر است، از المپیک ۲۰۱۶ در ریوداژنیروی برزیل. با «کیمیای ورزش ایران» بیشتر آشنا شویم.

 

آغاز زندگی ورزشی در پرتو حمایت والدین

«کیمیا علیزاده زنوزی» در ۱۹ تیرماه ۱۳۷۷ در کرج به دنیا آمد. پدرش «کیوان علیزاده»، از شهر «زنوز» در اطراف تبریز و مادرش نیز زنی از استان اردبیل است. آن‌ها کرج را برای زندگی برگزیدند. پدر کیمیا در کرج صاحب یک کارگاه ساخت گلدوزی رومیزی است. پدری که کیمیا او را یک «حمایت‌گر واقعی» می‌خواند. دختر ۱۸۳ سانتی‌متری تکواندوی ایران یک برادر چهارده ساله به نام «کیان» نیز دارد که او نیز رشته والیبال را به صورت جدی دنبال می‌کند. کیمیا هفت ساله بود که به تشویق مادر و برای گذران اوقات فراغت سراغ تکواندو رفت. سختی تمرینات ورزشی و حضور شبانه‌روزی در اردو، کیمیا را که هنوز کودک بود از ورزش خسته می‌کند و به والدینش خبر می‌دهد که می‌خواهد از تکواندو خداحافظی کند.

اما مربیانش دریافتند که این دختر نوجوان، استعدادی بیش از آن دارد که بخواهند به راحتی اجازه خداحافظی به او بدهند. کیمیا با اصرار مربیانش در تکواندو ماندگار  می‌شود. مبارزات «هادی ساعی»، ورزشکار پرافتخار تکواندوی کشور نیز کیمیایی را که ۱۰ ساله شده بود تشویق کرد با انگیزه بیشتری به این ورزش نگاه کند تا او نیز مانند هادی ساعی، روزی پا به میادین جهانی بگذارد و برای کشورش ایران، مدال و افتخار بیاورد. چنان‌که خودش در این‌باره می‌گوید: «در المپیک پکن در حالی  که ۱۰ ساله بودم مبارزات هادی ساعی را در المپیک دنبال می‌کردم و می‌گفتم ای کاش روزی من هم بتوانم مدال جهانی کسب کنم.»

 

پدر و مادر کیمیا

 

 روند تحصیلی در کنار ورزش و ورود به دانشگاه

   او به موازات ورزش به تحصیلات خود نیز ادامه داد. در دبیرستان ابتدا وارد رشته ریاضی فیزیک شد، اما حجم فعالیت‌های ورزشی آن اندازه سنگین بود که تصمیم  گرفت رشته‌اش را به علوم تجربی تغییر بدهد و در نهایت به علت این تغییرات  مجبور شد که سال دوم دبیرستان را دوساله بگذراند. خود کیمیا درباره این اتفاق به عدم همکاری آموزش و پرورش اشاره می‌کند.                                                                                                                                                                                                                      

اما در نهایت پس از کسب مقام‌های بین‌المللی، وزارت علوم تصمیم گرفت او را بدون کنکور در دانشگاه بپذیرد و کیمیا نیز تصمیم دارد در دانشگاه در رشته‌ای مرتبط با ورزش یعنی «فیزیوتراپی» تحصیل کند.

  

مادر کیمیا درباره اتفاقات و روند تحصیلی کیمیا می‌گوید: «دخترمان علاقه زیادی به رشته ریاضی داشت و خیلی دلش می‌خواست در رشته هوا فضا به مدارج بالا دست پیدا کند ولی اکنون بنا به دلایلی مسیر زندگی کیمیا عوض شده است، وقتی کیمیا در رشته تکواندو مشغول به فعالیت شد به دلیل حجم بالای تمرینات و اردوها نتوانست رشته ریاضی فیزیک را ادامه دهد و به رشته تجربی رفت و همین باعث شد یکسال از تحصیل باز بماند و ما به تصمیم او احترام می‌گذاریم، چیزی بوده که انتخاب دخترمان است.»

 

یک مربی خوب و همدل

کیمیا همیشه خود را مدیون اولین و مهم‌ترین مربی‌اش می‌داند. خانم «مهرو کمرانی» که در تمام این سال‌ها، جدای از ایفای وظیفه مربی‌گری برای کیمیا، برای او یک همراه همدل نیز بوده است. کیمیا الگوی خودش را نیز مهرو کمرانی می‌داند. کمرانی به عنوان مربی همراه تیم‌های ملی تکواندو در پایه‌های مختلف بوده است و در رقابت‌های جهانی، دختران تکواندوکار ایران را راهنمایی می‌کرد.

خود کیمیا علیزاده درباره تأثیر کمرانی بر خود و از آغاز زندگی ورزشی‌اش می‌گوید: «تکواندو را با مهرو کمرانی آغاز کردم و تمام پیشرفتم را مدیون او هستم که از او به خاطر همه زحمتهایش تشکر و قدردانی می‌کنم. مکان تمرین ما بارها عوض شد اما استادم همیشه شاگردانش را حفظ می‌کرد و تمرین‌های ما برقرار بود. هر جا که تمرین می‌گذاشت می‌رفتم. خیلی زود پیشرفت کردم و به قهرمانی کشور رسیدم.»

مدال المپیک زنان

 افتخارات ورزشی

کیمیا علیزاده هم در رده جوانان و هم در رده بزرگسال برای میهن خویش افتخارآفرینی کرده است. جدای از افتخارآفرینی در حوزه نوجوانان و قهرمانی در المپیک نوجوانان در چین که در واقع اولین مدال طلای دختران ایران را برای کشور به ارمغان آورد، کیمیا علیزاده در رده جوانان صاحب قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۴ در مسابقات تایوان است و در همان سال در مسابقاتی چون «المپیک تابستانی جوانان» در نانجینگ یا مسابقات آزاد در کره جنوبی و ترکیه نیز صاحب مقام نخست شده است. کیمیا از سال ۲۰۱۵ در رده بزرگسالان شرکت کرد و در این رده نیز در مسابقات مختلف، مقامات متعددی کسب کرد.

 

تقریباً مسابقه‌ای نبوده است که دست کیمیا خالی از مدال باشد. از مسابقات آیندهوون هلند در سال ۲۰۱۵ و کسب مدال نقره گرفته تا کسب مقام سوم در همان سال در مسابقات جهانی مسکو. اما در همان سال و در مسابقات معتبر «گرند پری» که باز هم در مسکو برگزار شد، کیمیا علیزاده توانست صاحب مدال طلا شود.

او درباره طلای خود در گرندپری مسکو  پس از دریافت برنز مسابقات جهانی، روایت جذابی دارد. به گفته او رقابت گرندپری حتی از جهانی هم سنگین‌تر است و دلیلش را در این می‌داند که در مسابقات جهانی، تکواندوکاران خوب و بد حضور دارند و از هر سطحی شرکت دارند اما در گرندپری فقط بزرگان و تکواندوکاران درجه یک دنیا با همدیگر نبرد می‌کنند.

 او درباره فینال گرندپری مسکو می‌گوید: «در فینال بدن من خالی کرده بود … شش کیلو هم وزن کم کرده بودم. در ابتدای مبارزه با نتیجه سه بر صفر عقب بودم.صدای مینو مداح در گوشم می‌پیچید که فریاد می‌زد ناامید نشو. در آن زمان انرژی من مضاعف شد و توانستم در تنها پنج ثانیه مانده به پایان مبارزه یک ضربه صورت بزنم و به تساوی برسم. در راند طلایی می‌دانستم برنده بازی هستم و امتیاز اول را می‌گیرم. آن بازی پخش زنده هم داشت و می‌دانستم والدینم در هنگام تماشای مبارزه چه می‌کشیدند. از قبل تصویرسازی ذهنی کرده بودم و می‌دانستم طلای گرند پری برای من است و خوشبختانه قولم را عملی کردم.»

 

کیمیا مسابقات آیندهوون هلند را اولین مسابقات مهمی می‌داند که در رده بزرگسالان در آن شرکت کرد و صاحب مدال نقره هم شد. در این مسابقات بود که او نفر اول رنکینگ المپیک را شکست داد. اما چون ناشناخته بود گاهی او را تمسخر هم می‌کردند. ولی او توانست خود را در میدان نبرد ثابت کند.

او خود درباره آن مسابقات و کسب مدال نقره می‌گوید: «رقبایم اوایل من را اصلاً جدی نمی‌گرفتند. در تورنمنت هلند که شناخته شده نبودم در جمع هشت نفر نهایی مقابل "اوا کالو گومزگ قرار گرفتم. این حریف اسپانیایی که یکی از پر افتخارترین تکواندوکاران جهان است با تمسخر و خنده به روی شیاپ چانگ (میدان بازی تکواندو) آمد و من را دست کم گرفته بود. اما وقتی او را شکست دادم باورش نمی‌شد و واقعاً جا خورده بود. در فینال هم مقابل جید جونز به ناداوری باختم. البته در آن مسابقه به لحاظ جسمی و روحی هم آماده نبودم.»

در سال ۲۰۱۶ بود که کیمیای ورزش ایران در ادامه افتخارآفرینی‌های خود، در مسابقات «انتخابی المپیک» در مانیل، صاحب مقام نخست شد تا اینکه پا به میدان بزرگ المپیک ریودژانیرو گذاشت و نهایتا توانست با کسب مدال برنز، هم اولین زن ایرانی باشد که در المپیک مدال می‌گیرد و هم جوان‌ترین مدال آور ایرانی در المپیک باشد. 

 

کیمیا علیزاده مدال المپیک خود را «افتخاری برای بانوان» می‌داند و می‌گوید با توجه به زحماتی که برایش کشیده شده بود، او باید مدال طلا را کسب می‌کرد.  او در پیامی که در اینستاگرام شخصی خود خطاب به هودارانش نوشت از حسرت خود برای طلای المپیک در عین تقدیر از مربی خود گفت: «نشد که مدالم طلایی بشه. لیاقت استاد [مهرو] کمرانی طلا بود نه برنز.... ولی من تمام تلاشم را کردم و هیچ چیزی کم نگذاشتم و خوشحالم که توانستم لحظه‌ای دل شما را شاد کنم.»

او که از همین الان برای مسابقات المپیک ۲۰۲۰ نقشه کشیده است، صراحتاً در یک گفتگو تاکید کرده است که در آن المپیک دیگر به برنز قانع نیست و تصمیمش بر آن است که برای کسب طلا در آن المپیک بجنگد. این اعتماد به‌نفسی که کیمیا علیزاده را وادار کرده است از همین الان طلای المپیک توکیو را برای خود بداند، در پیام تبریک «ترانه علیدوستی»، هنرمند برجسته ایرانی به او نیز مستتر است. پس از کسب مدال برنز المپیک ترانه علیدوستی خطاب به کیمیا علیزاده نوشت: «تازه دوره‌های بعد معلوم می‌شه برای همتایانت چه کردی؛ بهشون اعتماد به نفس دادی و فهموندی این عرصه صحنه اون‌ها هم هست.»

 

علاقه جدی به کوهنوردی

نکته جالب توجه در زندگی کیمیا علیزاده این است که این ورزشکار حرفه‌ای در رشته تکواندو، یک ورزش دیگر را هم به صورت جدی و نیمه حرفه‌ای دنبال می‌کند. او خودش را «عاشق کوهنوردی» می‌داند و غالب اوقات در برنامه‌های چندروزه کوهنوردی شرکت می‌کند. به گفته خودش مهم‌ترین قله‌ای را که تاکنون فتح کرده است، «علم کوه» بوده است. او قبل از المپیک ریودژانیرو اعلام کرده بود که پس از مسابقات ریو می‌خواهد برای فتح قله سبلان اقدام کند. اما آرزوی کیمیا در کوهنوردی آن است که روزی بتواند قله "K2" در هیمالیا را از نزدیک ببیند.

خود کیمیا درباره علاقه‌اش به کوهنوردی، از ارتباط تکواندو و کوهنوردی می‌گوید: «به جز تکواندو عاشق کوهنوردی هستم. در برنامه‌های چند روزه کوهنوردی شرکت می‌کنم. آرامشی که در کوه دارم را هیچ کجا ندارم. در کوه آمادگی ذهنی لازم را به دست می‌آورم. از نظر من تکواندو با کوهنوردی مرتبط است. در مسابقات هدف نهایی خود را مثل یک کوه در نظر می‌گیرم و وقتی خود را نزدیک به صعود می‌بینم، با خود می‌گویم چند قدم مانده به صعود قله و کوچکترین اشتباه باعث سقوطم می‌شود.»

 

 

 

اسطوره ورزش ایران...؟

الهام یزدی‌ها، تحلیلگر ورزشی، کیمیا علیزاده را یک «نابغه» می‌داند. اما خود کیمیا علیزاده خود را «دختر روزهای سخت» می‌نامد و در واقع به پشتکار خود اشاره دارد. اما واقعیت آن است که رکوردشکنی‌های متعدد و کسب چندین مدال معتبر جهانی و المپیک در سن پایین، هم بر نبوغ او صحه می‌گذارد و هم بر پشتکار و تلاش شخصی او، و شاید ترکیب این نبوغ و پشتکار لازم بوده است تا دختری ۱۹ ساله را تبدیل به «کیمیای ورزش ایران» کند. کیمیایی که «هادی ساعی»، ورزشکار پرافتخار ایران در تکواندو را «یک اسطوره تکرارنشدنی» می‌داند اما در عین حال آرزو دارد که روزی او هم اسطوره ورزش ایران شود. آرزویی که با توجه به توانایی او، کاملا قابل تحقق و دست یافتنی به نظر می‌رسد.

دانش‌آموختگان توانا می‌گویند

  شما مطالب آموزنده و بسیار عالی و ملموسی را به شکل قابل قبول ارائه می‌دهید. بی‌‌‌نهایت سپاسگزارم.  
- احمد

پیوند با توانا

RSS
از اخبار جدید بر روی سایت توانا مطلع شوید
Facebook
ما را در فیس بوک دنبال کنید
Twitter
به توانا در توییتر بپیوندید
کانال توانا در یوتوب را مشاهده کنید
Google+
به توانا در گوگل پلاس بپیوندید