«هر شکستی که خوردهام، باعث قویتر شدن من شده است و مسلما برای همه شکست قابل تصور است اما باید با نقاط ضعف خود بجنگیم و از تلاش برای رسیدن به خواستههایمان ناامید نشویم.»
در سال ۱۳۹۴ در میان ۱۰ زن برتر کارآفرین کشور قرار گرفت و از معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده، این نشان را دریافت کرد. بیشتر از ۴۵ سال است که در امور خیریه فعال است. او ایروبیک را وارد ایران کرد و ورزشی ایرانی ابداع کرده است به نام «برایتونیک». نشان لیاقت فرانسه را نیز دریافت کرده است. او در مجلس سنای فرانسه با حضور همسر نخستوزیر وقت این کشور، نایب رئیس سنا و چند سفیر و نماینده مجلس موفق به دریافت لوح تقدیر شد. یاسمن مویدی بانوری ورزشکاری است که معتقد است هر فردی در هر شرایط روحی و جسمانی میتواند ورزشی که خلق کرده است را انجام دهد. زنی که به سه زبان انگلیسی، فرانسه و ترکی و همینطور خط بریل مسلط است. زنی که آرزو دارد «برایتونیک» فدراسیونی مستقل داشته باشد. او سالها در امور نیکوکاری فعال بوده است و بخش زیادی از ثروتش را در راه کمک به نیازمندان صرف کرده است. مویدی در شهر بوردوی فرانسه تحصیلات دانشگاهیاش را به پایان رساند و برای نامگذاری و ابداع رشتهاش از خط «برای یا بریل» الهام گرفته است: «برایتونیک». او این رشته ورزشی را ابتدا در سال ۸۷ در فرانسه به ثبت رساند و در خیلی از شهرهای این کشور اکنون این ورزش آموزش داده میشود. در سال ۹۱ این ورزش در ایران هم به رسمیت شناخته شد و در سال ۹۲ به شکل انجمنی زیر مجموعه فدراسیون ورزشهای همگانی شروع به کار کرد. مویدی عضو هیات رییسه چندین مجموعه و موسسه و انجمن در ابعاد ملی و بین المللی است. مویدی مهمترین هدف خود از اختراع این شیوه ورزشی را دادن شادی و لبخند به همه مردم خصوصا ناتوانان جسمی و بیماران میداند.
ایروبیک را وارد ایران نمود و ورزشی ابداع کرد به نام «برایتونیک»
خلق ورزشی تازه
ورزشی که او خلق کرده محل درآمد بسیاری در ایران شده است. این ورزش تشکیل شده از هشت حرکت که مدام تکرار میشود. این ورزش هفت زیرمجموعه دارد: ورزش، ماساژ، تئاتر و نمایش، بازی، آموزش زبان، تولیدات و خدمات و انجام کارهای مددکاری. شش نقطه طلایی در این ورزش وجود دارد. با الهام گرفتن از جدول شش نقطهای خط بریل، در این رشته ورزشی از جدولی شش رقمی استفاده میشود. ورزشکاران با استفاده از یک جدول شش شمارهای هم ورزش میکنند و هم پیام خود را به دیگری میرسانند. این شیوه به گفته مویدی برای یادگیری زبانهای دیگر هم موثر است: «مثلا شما میگویید یک دو یک یعنی ب و یک یک یعنی الف، وقتی دو بار این حرکت را به حالت پایین و بالا بردن دستتان انجام دهید مثل این میماند که شما نوشته اید بابا». یا در توضیحی دیگر میگوید: «لزوما نیازی نیست که حتما پیامی منتقل شود اما ما در بخشی از ورزش برایتونیک یادگیری زبان را هم نهادینه کردهایم. مثلا الفبای زبان انگلیسی یا فرانسه را با همین جدول شش رقمی و به سلیقه خودمان میتوانیم به زبانآموزان و بهخصوص بچهها آموزش بدهیم. اینطوری آنها هم بازی میکنند و هم در کنارش زبان یاد میگیرند».
ورزشی برای صلح
با زبان این ورزش میتوان پیام جامعه خود را به جامعه دیگر رساند: «این پیامها حتی میتواند در ارتباط با صلح و دوستی و همبستگی بینالمللی باشد.» یاسمن مویدی از این ورزش برای رساندن پیام صلح و دوستی و شفقت استفاده میکند. از جمله کارهای او میتوان به کاری اشاره کرد که برای کارتنخوابها و معتادها در پارک حقانی شوش انجام داد . او حلقه همبستگی میان بهبودیافتگان ایجاد کرد و این افراد زیر نظر یکی از مربیان «برایتونیک»، یکسری نرمش را انجام دادند؛ برای به دست آوردن حس شادی، آرامش و دور شدن از مواد مخدر با انجام نرمشهایی که در حد توانشان بود. مویدی معتقد است که این ورزش برای همه نوع سنی یا فردی کاربرد دارد حتی کسانی که دچار معلولیت هستند یا از بیماریهایی مثل سندروم داون، اچ آی وی و … رنج میبرند. او مثالی میزند از دختری به نام نگار: « قرار بود عروس من شود. پسرم از فرانسه آمده بود تا مقدمات ازدواج خود را با نگار فراهم کند که این حادثه بعد از جشن فارغالتحصیلی نگار رخ داد. فاجعه بزرگی است، دختری که در حیطه گرافیک فعالیت میکرد و طراح لباس هم بود، حالا هیچ کاری از دستش ساخته نیست. بهخاطر کمکاری عدهای دیگر او به مشکل خورد. گرچه ماجرای ازدواج پسرم با نگار به درخواست خودش منتفی شد اما رابطه من و نگار هنوز پابرجاست. من نه برای نگار بلکه برای نگارها، میخواهم نمایشگاههایی از کارها و فعالیتهایشان برگزار کنم؛ چرا که آرزوی نگار این بود که نمایشگاهی از طراحیهای روی لباس برگزار کند. حتی در گوشهای از ذهنم و در کنار همه فعالیتهایم در تلاش برای ساخت شهربازیای ایمن هستم تا دیگر شاهد اینگونه اتفاقات تلخ نباشیم».
در بخشی از ورزش «برایتونیک» یادگیری زبان را هم نهادینه کرده است
تلاش برای گسترش این ابداع
مویدی با رایزنیهای خود با سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و وزارت امور خارجه در کشورهای دیگری مثل بلژیک، ارمنستان، مالزی، امارات، تایلند، اندونزی، تونس و غیره کارگاههای آموزشی این رشته را برپا کرد. او همچنین در حال ساخت باشگاههایی در سراسر کشور است با هزینه و سرمایه شخصی و خانوادگیاش. بیش از پنج هزار نفر مربی و هنرجو در این رشته ورزشی هست که خیلی از آنها صاحب شغل شدهاند و با آموزش برایتونیک درآمدزایی هم میکنند.
از آرزوهای او
یکی از مهمترین آرزوهای خانم مویدی قوی کردن انسانهای دردمند است. «ما سعی داریم با این ورزش ابداعی در بخش مددکاری هم قدم برداریم و به بیماران کمتوان انرژی شاد و مثبتی را منتقل کنیم تا بر مشکل و بیماری خود غلبه کنند.» «البته حیطه کاری گروه برایتونیک فقط این دسته از افراد نیستند بلکه یکی دیگر از کارهایمان ورود به زندانها بوده است. در واقع ما کاری را به صورت پایلوت برای مبارزه با اعتیاد، ایدز و رفتارهای پرخطر با استفاده و اجرای برایتونیک انجام میدهیم». او آرزو دارد که در هر روستایی در کشور یک خانهای برایتونیک دایر شود تا برای همه کارآفرینی و شادی خلق شود.