یکی از عجیب‌ترین و خصمانه‌ترین رفتار آشکار مقامات جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات آبان ۹۸ ربودن و خارج‌از‌دسترس کردن سریع پیکر جان‌باختگان و زخمی‌ها بود. به گواهی سخنان خانواده‌ها، دوستان و شاهدان عینی این امر در شهرهای مختلف برای بسیاری از شهروندان معترض اتفاق افتاده است.
مقامات جمهوری اسلامی علاوه بر اینکه طی سه روز دست به کشتار حدودا ۱۵۰۰ شهروند معترض زدند و حدود ۸هزار نفر را بازداشت کردند، از هیچ گونه قانون‌شکنی و رفتار جنایتکارانه درباره پیکر کشته‌شده‌ها و زخمی‌ها دریغ نکردند و همچنان به عمد از انتشار آمار در این باره خودداری می‌کنند.
اردیبهشت ۹۹ نهاد حقوق بشری عفو بین‌الملل در گزارشی، مشخصات ۳۰۴ شهروند جان‌باخته در آبان ۹۸ را منتشر کرد. در این گزارش آمده است بیش از ۲۲۰ نفر طی دو روز ۲۴ و ۲۶ آبان کشته شدهاند.
به روایت تکان‌دهنده نزدیکان و شاهدان عینی، که علی‌رغم تهدید و ارعاب حاضر به گفت‌وگو شدهاند، نیروهای امنیتی پس از شلیک گلوله به اعتراض‌کنندگان، به‌سرعت اقدام به ربودن پیکر بی‌جان یا زخمی آن‌ها و انتقال از محل وقوع حادثه به مکان‌های نامعلوم کرده‌اند. عجیب‌تر آنکه برای تحویل این پیکر‌ها به خانواده، نوعی وقت‌کشی صورت گرفت و خانواده‌ها پس از به در و دیوار زدن‌های بسیار و پرداخت هزینه‌های سنگین توانستند پیکر فرزندانشان را پس بگیرند و در سکوت به خاک بسپارند.
خانواده جان‌باختگاه برای تحویل پیکر فرزند خود هزینه‌های میلیونی پرداخت کردند
به روایت نزدیکان آرشام ابراهیمی، پیکر این جوان ۲۱ساله اصفهانی، تنها چند دقیقه پس از اصابت گلوله در نزدیکی محل زندگی‌اش در اصفهان ناپدید شد و پس از پیگیری چندروزه و بی‌وقفه خانواده توانستند او را بیابند.
۲۶ آبان ماموران امنیتی پیکر فرهاد مجدم ۳۷ساله را پس از شلیک مستقیم به سرش به کوچه‌های اطراف محل حادثه منتقل و رها کردند تا اینکه در نهایت ساعت‌ها بعد آمبولانسی او را به بهشت‌زهرا انتقال داد.
آمنه شهبازی، مادر ۳۴ ساله نیز ۲۶ آبان برای خرید دارو برای دختر بیمارش در کرج از منزل خارج شده بود که ماموران پس از شلیک به گردن او، بلافاصله پیکرش ناپدید و به محلی نامعلوم منتقل شد. محمد شهبازی، برادر آمنه توضیح داد: «یک روز کامل اصلا نمی‌دانستیم کجا است.»
سرگذشت یاسین رمضان‌نژاد دهکا، از دیگر کشته‌شدگان آبان در قلعه‌حسن‌خان تهران نیز مشابه است. منبع موثقی اعلام کرده است پس از تیر‌خوردن تا یک روز پیکرش ناپیدا بود که با پیگیری‌های آشنایان توانسته‌اند او را در سردخانه کهریزک بیابند.
رفتار خصمانه نیروهای امنیتی جهموری اسلامی به خیابان‌ها ختم نشد. آن‌ها ضمن نقض قوانین و کنوانسیون‌های بین‌المللی با بازرسی و یورش به بیمارستان‌ها و در مانگاه‌ها با اخراج کادر پزشکی و خدماتی، اقدام به بازداشت پیش از درمان زخمی‌ها می‌کردند یا با حضور در این مکان‌‌ها مانع از انجام خدمات درمانی به زخمی‌ها می‌شدند. در مواردی نیز گزارش شده است که کادر پزشکی تحت فشار ماموران اطلاعاتی مجبور به دادن فهرست بیماران به آن‌ها شدهاند.
به گزارش عفو بین‌الملل۲۲۰ شهروند در دو روز ۲۵ و۲۶ آبان ۹۸ کشته‌شده‌اند
برهان منصورنیا ۲۸ ساله، اهل مریوان در ۲۵ آبان از ناحیه شکم مورد اصابت گلوله مستقیم ماموران امنیتی قرار گرفت اما پس از انتقال به بیمارستان به دلیل ممانعت از درمان پس از ۳۴ ساعت در بیمارستان جانش را از دست داد.
بُعد دیگر این اقدام هولناک به زخمی‌هایی برمی‌گردد که از بیم بازداشت و شکنجه پس از اصابت گلوله به بیمارستان و درمانگاه مراجعه نکرده‌اند که در نهایت پس از تحمل درد طولانی‌مدت بر اثر شدت جراحت و عفونت جان خود را از دست داده‌اند. و تلخ‌تر اینکه این ترس کاملا به‌جا بوده و این اقدام به ناچار صورت گرفته است.
امیر اوجانی، پدر ۴ فرزند، در جریان اعترضات آبان‌ماه به ضرب گلوله نیروهای امنیتی در تهران زخمی شد اما از بیم دستگیری، شکنجه و کشته‌شدن به بیمارستان و درمانگاه مراجعه نکرد. تا اینکه ۲۰ دی‌ماه بر اثر شدت جراحت جانش را از دست داد.
بی‌خبری دلهره‌آور از سرنوشت هزاران بازداشتی مسئله‌ای ست که نگرانی‌های بسیاری را از سوی سازمان و نهادهای حقوق بشری در بر داشته است. به دنبال آن پس از اعتراضات شاهد کشف پیکر شکنجه‌شده شهروندان معترض بازداشتی یا مفقودشده آبان‌ماه در سدها و حاشیه برخی شهرها بوده‌ایم.
کاوه ویسانی جوان سنندجی که در روز ۲۶ آبان ماه توسط نیروهای اطلاعات سپاه بیت‌المقدس کردستان در سنندج بازداشت شده بود بر اثر شکنجه جان داد و جسد کبود و شکنجه‌شده وی در منطقه باباریز سنندج رها شد.
پویا احمدزاده نیز یکی از کشته‌شدگان سنندجی است که ۲۸ آبان پس از بازداشت در خیابان و بی‌خبری خانواده از محل نگهداری‌اش، در نهایت جسد بی‌جانش در اطراف روستای قار در حومه سنندج پیدا شد.
تعدادی نیز پس از آزادی بر اثر فشار‌های ناشی از شکنجه در زمان بازداشت بر اثر سکته جان باخته و در مواردی زیر فشار روانی شدید دست به خودکشی زده‌اند. حمید نظری و قاسم باوی از جمله این قربانیان بودند که پس از آزادی خودکشی کرده و جان باختند.
مقامات ایرانی تهدید کرده‌اند که با شکنجه و اعدام بازداشتی‌ها و زندانی‌ها از اعتراض افراد دیگر جلوگیری خواهند کرد و این روند شناسایی و بازداشت معترضین آبان‌ماه در بیشتر شهرهای کشور همچنان ادامه دارد.
کمپین دادخواهی از هشتم اردیبهشت ۹۹ توسط منوچهر بختیاری پدر پویا به را افتاد
با گذشت شش ماه از این واقعه و با وجود ارعاب بی‌توفق خانواده کشته‌شدگان بسیاری از آنان همچنان برای افشای این جنایت از پا ننشستند و همواره در حال مبارزه‌اند. هشتم اردیبهشت ۹۹ منوچهر بختیاری پدر پویا، از جان‌باختگان آبان‌ماه، با عنوان کمپین دادخواه از دادگاه‌های قضایی خارج از ایران به‌ویژه دادگاه کیفری لاهه برای خون‌های ریخته‌شده توسط حکومت، اعلام دادخواهی کرد. او از تمام هموطنانی که به گونه‌ای خانواده‌شان در ۴۱ سال حکومت جمهوری اسلامی کشته شدهاند، دعوت کرد به این کمپین بپیوندند.
یکی از اعضای خانواده یکی از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ نیز پس از حدود شش ماه، سکوت خود را شکست و به این کمپین پیوست؛ خواهر فرزاد انصاری‌فرد با انتشار ویدئویی، در قالب این کمپین ضمن اعلام دادخواهی گفت: «من تا نفس دارم، دادخواه خون به‌ناحق‌ریخته‌شده برادرم هستم.»