گوگوش؛ شاهماهی موسیقی ایران
برخی بر این نظرند که میتوان گوگوش را در تاریخ معاصر جزو زنان تاثیرگذار دانست. در زمانهای که بسیاری زنان را پردهنشین و در خانه میپسندیدند، گوگوش روی صحنه آمد و از نوع آرایش مو تا زیورآلات و آرایش صورت و نوع پوشش او مورد پسند زنان جوان ایرانی قرار گرفت. تصویر گوگوش و رامش […]
رهی معیری؛ خاطرهساز چند نسل
محمدحسن بیوک معیری با تخلص شعری «رهی»، ترانهسرا، غزلسرا و تصنیفسرای معاصر در ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ دیده به جهان گشود. پدرش محمدحسنخان موید خلوت بود و پدربزرگش دوستعلی معیرالممالک از رجال قاجار و خزانهدار و عیارزن مسکوکات در دوره فتحعلی شاه قاجار بود. پدر پدربزرگش، حسنعلیبیگ بسطامی، نیز مقام معیرباشی واپسین شاه صفوی و نادر […]
سیامک پورزند؛ زندگی و مرگ با چشمان باز
ساعت ۱۲ شب، لیلی مثل همیشه شماره تلفن پدرش را گرفت. شبها برای او معنایی نداشت جز صدای پدر. آن روز تهران، بعدازظهر یازدهم اردیبهشت سال ۱۳۹۰ را از سر میگذراند. صدای خسته پدر مثل اکثر آنروزها گرفته و غمگین بود. پیرمرد باید برای ادامه دوره درمان طولانیاش به بیمارستان برمیگشت اما به لیلی گفت […]
جعبه جادو
«اینجا تهران است، رادیو ایران.» این اولین جملهای است که در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ از رادیو ایران به گوش مردمی رسید که در ایران رادیو داشتند. از آن روز سالها میگذرد. درباره اینکه اولین نفری که در رادیو سخن گفته و به اصطلاح اولین گوینده رادیو چه کسی بوده است اختلاف نظر وجود دارد. بسیاری بر […]
ملکالشعرا بهار؛ چهره ماندگار ادبیات فارسی
محمدتقی بهار، ۱۶ آبان ۱۲۶۵ هجری شمسی در مشهد به دنیا آمد. پدرش، میرزا محمدکاظم صبوری، ملکالشعرای آستان قدس رضوی در زمان ناصرالدین شاه و از شاعران مشهور خراسان بود. بهار از کودکی شعر میسرود و وقتی پدر درگذشت به فرمان مظفرالدینشاه بر جای او نشست و لقب «ملکالشعرا» را از آن خود کرد. بهار […]
سهراب سپهری؛ شاعر رنگ
سهراب سپهری بیشک یکی از سرشناسترین شاعران معاصر ایران است. او نه تنها شاعر، بلکه نقاشی چیرهدست نیز بود. سپهری ۱۵ مهر ماه ۱۳۰۷ در شهر کاشان دیده به جهان گشود. او در کتاب «هنوز در سفرم» که مجموعهای از اشعار و دستنوشتههای منتشرنشده سپهری است و توسط خواهرش، پریدخت سپهری گردآوری شده است درباره […]
شاهرخ مسکوب؛ دلداده و دلنگران وطن
شاید این جمله شاهرخ مسکوب در تعریف مرگ از جملات کمنظیر در توصیف این وادی باشد؛ «مرگ تنهایی است بدون احساس تنهایی.» شاهرخ مسکوب در ۲۳ فروردین ۱۳۸۴ به دلیل ابتلا به بیماری سرطان خون رفت تا برای همیشه تنها شود بدون احساس تنهایی. مسکوب هنگام مرگ هشتاد سال داشت و در بیمارستان کوشن پاریس […]
قمر آریان؛ زنی ایستاده بر قلههای فرهنگ
وقتی قمر آریان درگذشت بسیاری از خبرگزاریها نوشتند که قمر آریان، همسر دکتر زرینکوب درگذشت؛ گویا که مهمترین ویژگی این زن پژوهشگر، همسر زرینکوببودن است؛ در حالی که قمر آریان خود پژوهشگر و نویسندهای توانا بود. او از نخستین فارغالتحصیلان زن از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و از نخستین استادان دانشگاه زن در ایران بود. […]
احمد میرعلایی؛ جان بر سر قلم
هشت صبح روز دوم آبان ماه ۱۳۷۴ مترجم و نویسنده پرکار ایرانی، احمد میرعلایی از منزلش به سوی کتابفروشی محل کارش به راه افتاد اما هرگز به آنجا نرسید. او عادت داشت که اگر ظهر به خانه نمیرفت تغییر برنامه را اطلاع دهد اما آن روز چنین نکرد. خانوادهاش نگران شدند اما جستوجو برای یافتنش […]
محمدعلی فردین؛ سلطان قلبها
فروغ فرخزاد: «چقدر سینمای فردین خوب است و من چقدر از همه چیزهای خوب خوشم میآید …» نام او در خاطره جمعی مردم به عنوان انسانی دوستداشتنی حک شد وقتی «مرتضی پاشایی»، خواننده جوان موسیقی پاپ، به دلیل بیماری سرطان درگذشت و کسی گمان نمیکرد که این تعداد کثیر از مردم مقابل بیمارستانی که او […]