ایرانیها همچنان از غمگینترین و خشمگینترین مردمان دنیا هستند. بر اساس تحقیقات موسسه معتبر گالوپ، ایران در کنار کشورهایی چون چاد، نیجر، سیرالئون، عراق، ایران، بنین، کنگو، فلسطین و گینه و لیبریا در ردیف کشورهایی قرار دارد که مردم آن، بدترین وضعیت ممکن را در سال ۲۰۱۷ متحمل شدهاند.
تحقیقات این موسسه بر اساس چنین پرسشهایی مطرح شده است: «آیا دیروز احساس خوبی داشتید؟ آیا دیروز با احترام با شما رفتار شده است؟ آیا دیروز خندیدهاید یا دستکم لبخند زدهاید؟ آیا دیروز چیز جالبی آموختهاید یا کار جالبی انجام دادهاید؟ آیا شما بیشترین ساعات روز را با غم و اندوه، استرس، دردهای فیزیکی، نگرانی و خشم سپری میکنید؟»
درواقع این تحقیق نه بر اساس معیارهای اقتصادی همچون سطح کیفی زندگی مردم یا قدرت خرید آنها که بر اساس درک آنان از زندگی و پیرامون صورت گرفته است. اگرچه بدیهیست که مردمی که سطح زندگی اقتصادی بهتری دارند، معمولا از لحاظ شخصی نیز انسانهای شادتری هستند.
اما همانطور که دیدیم وضعیت ایران اصلا مطلوب نیست. درواقع اگر بخواهیم دقیقتر صحبت کنیم بین ۱۰ کشوری که در بدترین وضعیت بسر میبرندِ ایران در رتبه پنجم قرار دارد. به صورت دقیقتر میتوان گفت: «مردم ایران در میان خشمگینترینها در رتبه سوم، بین نگرانترینها در رتبه چهارم و از نظر اضطراب و استرس نیز در رتبه پنجم قرار گرفتهاند».
در سال ۲۰۱۶ نیز ایران در نظرسنجی موسسه گالوپ اصلا در وضعیت مطلوبی نبود. در آن سال، ایرانیان در کنار عراق و سودان جنوبی، به عنوان «عصبانی ترین مردم دنیا» معرفی شده بودند.
همان زمان بود که «مهرداد خدیر» – از روزنامهنگاران داخل کشور – ضمن بیان این نکته که نباید این جنس گزارشها را با «سیاسی» دانستن آنها رد کرد، به ذکر یک مثال برای چرایی شناسایی ایرانیان به عنوان خشمگینترین مردم دنیا پرداخت.
خشم نهفته در جامعه ایران، مسئلهای غیرقابلانکار است
خدیر در بخشی از مطلب خود در سال ۹۶ نوشته بود: «از نزدیک به ۸۰ میلیون جمعیت ایران تنها ۲۲ میلیون نفر شاغل هستند. این سخن به معنی آن است که در بیشتر موارد یک نفر کار می کند تا هزینههای چند نفر دیگر را تامین کند و همین موجب فشارهای روز افزون به افراد شده است و بخشی از خشم اجتماعی را باید ناشی از مشکلات اقتصادی و معیشتی دانست. احساس فدا شدگي و گاهي در زير چرخ دنده ها بودن و حتی له شدن. عصبانیتها در واقع اعلام نارضایتی از این وضعیت است».
درواقع به نظر میرسد واکنش مقامات و شخصیتهای مربوطه به این مسئله بیش از آنکه بر رد و انکار این نتیجهگیریهای موسسه گالوپ سوار باشد، بر نوعی برخورد انتقادی مبتنی بوده است. درواقع خشم و غم مردم در ایران چنان بدیهیست که حتی هواداران جمهوری اسلامی نیز نمیتوانند آن را رد کنند. چنانکه «سید محسن طباطبایی مزدآبادی» – نائب رئیس مرکز روانشناسی و مشاوره شهر – در سال ۱۳۹۶ و در واکنش به «عصبانیترین»خواندهشدن مردم ایران، چنین گفت: « به نظر می رسد درست ترین برخورد با این آمار این باشد که به جای انکار و رد کردن آن خود را در هر جایگاهی که هستیم در مقابل این برچسپ که مردم ایران خورده است سهیم بدانیم و علت یابی کرده و سپس چاره جویی کنیم و در راستای شادمانی عمومی مردم تلاش همگانی بعمل آید.
موسسه گالوپ از معروف ترین موسسات نظرسنجی در جهان است. جورج هاوس گالوپ یکی از متخصصین استفاده از روشهای آماری در مطالعه افکار و عقاید عمومی، در ۲۷سامبر ۱۹۳۵ مؤسسه استخراج عمومی را بنیاد نهاد که به نام خود وی گالوپ خوانده میشود.