مهرانگیز منوچهریان نخستین سناتور زن ایران و از نخستین زنانی بود که به مجلس شورای ملی راه یافتند. او سالیان دراز برای حق رأی زنان، برچیدن قوانین ضد زن و وضع قوانین حامی زنان و کودکان تلاش کرد. طرح مترقی «قانون خانواده» با تلاشهای او به تصویب رسید؛ قانونی که آیتالله خمینی تصویب آن را «نابودی زندگی خانواده مسلمان» دانشت.
او که از دوران دانشگاه منتقد شرط «مرد بودن» ولیعهد بود، در مجلس کوشش بسیار کرد تا «نیابت سلطنت» برای ملکه کشور نیز قانونی شد.
سالیان دراز برای حقوق کودکان تلاش کرد. باور داشت که «طفل نامشروع نمیتواند وجود داشته باشد و کلمات موهن ولدالزنا، حرامزاده و نامشروع باید از کلیه قوانین حذف شود.»
منوچهریان که ریاست افتخاری مادامالعمر اتحادیه بینالمللی زنان حقوقدان را بر عهده داشت، با اوجگرفتن انقلاب اسلامی از جمله مخالفان آن بود و پس از بارها احضار به دادگاههای انقلاب نیز در سال ۱۳۶۱ پروانه وکالتش برای همیشه لغو شد.
