«اگر به اندازه بال مگسی به فرهنگ و تمدن ایران خدمت کرده باشم زندگانی من بیهوده نبوده است.»
این جمله از مجتبی مینوی، ادیب و مورخ ایرانی، است. او نوزدهم بهمن ماه ۱۲۸۲ متولد شد و همه خانوادهاش نسل اندر نسل روحانی بودند. مجتبی چهار ساله بود که با اصرار خود به مکتب رفت. هنوز سال تمام نشده مجتبی قرآن را به اصطلاح ختم کرد و سال بعد قدم به مدرسه گذاشت. تحصیلات ابتدایی را در تهران ادامه داد و دوره متوسطه خود را در دارالفنون سپری کرد. او دوره عالی را در دارالمعلمین مرکزی به اتمام رساند و آنجا با برخی از شخصیتهای آینده ادبی ایران از جمله صادق هدایت همکلاس بود.
