بیست و دوم اکتبر، از سال ۱۹۹۸ به عنوان روز جهانی توجه به لکنت زبان نامگذاری شده است. هدف از این نامگذاری، افزایش آگاهی عمومی نسبت به ناروانی گفتار است. میلیون ها نفر در سراسر دنیا از این اختلال گفتاری رنج می‌برند. لکنت زبان عمدتاً و به طور کلی جز در موارد استثنایی در دوران خردسالی آغاز شده و یک پدیده خاص دوران کودکی است. لکنت زبان در میان پسران بیشتر از دختران است. لکنت زبان همواره معلول علت بدنی، عاطفی، اجتماعی و یا ترکیب این عوامل است. امروزه از روشهای مختلفی برای اصلاح، درمان و بازپروری اختلالات گویایی و لکنت زبان استفاده می‌نمایند. روش دو جانبه یا مکمل – روش‌های روان درمانی روش‌های زبانی – تلفظی -روش دارو درمانیو رفتار درمانی و روش خود درمان گری برای درمان لکنت زبان استفاده می‌شود. ما باید یاد بگیریم که با افراد مبتلا به لکنت زبان با صبر در شنیدن و احترام رفتار کنیم.