طی سالهای اخیر، جمهوری اسلامی ایران همواره تلاش داشته است تا تصویری منفی از جامعه بهائیان ارائه دهد. این تلاشها تنها کشتار و آزار سیستماتیک بهائیان را در بر نمیگیرد، بلکه شامل ترور شخصیت و مذهب آنها نیز میشود. به عنوان نمونه میتوان به انتشار مطالب تخریبی پرداخت. مثلا مطلبی در سال ۱۳۹۳ در وبسایت «فارس»، از خبرگزاریهای وابسته به جمهوری اسلامی و زیر نظر سپاه پاسداران، منعکس شده بود با عنوان «هدف بهائیان از رقص و پایکوبی در محرم چیست؟».
در این مطلب ادعا شده بود که بهائیان به صورت سیستماتیک به امام سوم شیعیان و مراسم عزاداری او توهین میکنند. در بخشی از این مطلب آمده بود: «تشکیلات بهائیت به دختران جوان این دستور را میدهند که با آرایش زننده و پوشش غیر اسلامی وارد هیأتها و محافل عزاداری امام حسین(ع) شوند تا با این اقدامات قداست مراسم حسینی را از بین برده و هتک حرمت کنند.» این ادعاها نه تنها دروغین، بلکه برخلاف واقعیت است. در آیین بهائی، ماه محرم و عزاداری در این ماه مورد احترام قرار دارد. شخص «بهاءالله»، پیامبر آیین بهائی، زیارتنامهای مفصل برای امام سوم شیعیان نوشته است که سراسر تمجید از شخصیت اوست.
در بخشی از این زیارتنامه، بهاءالله حسین بن علی را «آفتاب آسمان فرقان» مینامد و توصیه میکند که در ایام عزاداری جامههای سیاه بپوشند. هدف از بیان این نکات، نه تبلیغ آیین بهائی است و نه ترویج روایتهای همدلانه از ماه محرم، بلکه نشان دادن این واقعیت است که نمیتوان بهائیان را دشمن مذهب شیعه و شیعیان دانست.
زمانی که پیامبر آیین بهائی چنین نگاه همدلانه و مهرجویانهای به یکی از مهمترین شخصیتهای مذهب شیعه دارد، باید به روابط بین این دو مذهب به شکل دیگری نگاه کرد.
