«خدایان نیک و شر بودند و به صرف خدابودن قابل پرستش بودند. در شیطانپرستی شما نیروی شر را نمیپرستید؛ بلکه به عنوان سرنوشت محتوم تسلیم آن میشوید و از او میخواهید که بلایی سرتان نیاورد. اما شیطان مسلمانان جدید است. بشر دوره جدید در مقابل شیطان میایستد و حتی به طرفش سنگ پرتاب میکند. جالب اینکه مسلمانان قرآن را ابتدا با نام شیطان شروع میکنند و بعد با نام خدا.»
علی کاکاوند، روزنامهنگار، در برنامه بگو_بشنو ۶۰ با عنوان «آیا خداناوران شیطانپرست هستند؟» میگوید:
«جمهوری اسلامی مفهوم شیطان را هم سیاسی کرده است.»
در این برنامه از مجموعه برنامههای بگوبشنو این پرسشها را به بحث گذاشتیم:
تاریخ مفهوم «شیطان» در ادیان چیست؟ شیطانپرستی یعنی چه و شیطان کیست؟ آیا اینهمه «شیطان»آفرینی در مقابل «خدا»سازی، یا دوگانهگرایی خدا و شیطان یا حق و باطل به خاطر خودخداپنداری و ماحقانگاری و خویشمحوری است؟ به نظر شما ۴۵سال «شیطان»سازی – از بتپرستان باستانی و خداناباوران تا امریکا – با چه هدفی بوده؟
و در نهایت اینکه آیا خداباوران شیطانپرست هستند؟
این برنامه نهم خرداد ۱۴۰۳ با حضور آرمین لنگرودی، پژوهشگر تاریخ ادیان، رعنا سلیمانی، نویسنده، محمد ماشینچیان، تحلیلگر مسائل ایران، و شماری از صاحبنظران و کنشگران در اتاق کلابهاوس آموزشکده توانا برگزار شده است.
لینک برنامه کامل بگو-بشنو ۶۰ با عنوان «آیا خداباوران شیطانپرست هستند؟»
