ماموران جمهوری اسلامی و بازجوها همواره خانواده زندانیان سیاسی را ترغیب به سکوت میکنند. بهویژه گاهی با ظاهری خیرخواه، به اطرافیان زندانیان گمنام توصیه میکنند که برای حل سریعتر پرونده، اطلاعرسانی نکنند. اما سکوت خانواده و اطرافیان، دست بازجویان و ماموران را برای فشار بیشتر بر زندانیان، بهویژه زندانیان ناشناخته، باز میگذارد.
سعید دهقان، حقوقدان: آنها [ماموران] از خبریشدن میترسند. [این] نشان میدهد در حال ظلمکردن بیشتر به متهمانی هستند که ناشناخته مانده و در نتیجه، افکار عمومی هم درباره آنها ساکت ماندهاند.
اطلاعرسانی درباره زندانیان و احکام صادرشده برای آنان، میتواند حمایت گسترده افکار عمومی از آنها را در پی داشته باشد. لغو حکم اعدام امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی، از بازداشتیهای آبان ۹۸، تا اندازهای متاثر از فشار افکار عمومی بر جمهوری اسلامی بود.
اگرچه اطلاعرسانی همیشه به یک نتیجه مشخص ختم نمیشود، اما تنها راه چاره برای برخورد با جمهوری اسلامی است. در نظر داشته باشیم که برخورد جمهوری اسلامی با شهروندان و کنشگران همواره با نقض حقوق آنان همراه است. اگرنه در سیستم عادلانه قضایی کشورهای آزاد روند پروندهها، شفاف و بدون نقض حقوق زندانیان طی میشود.
