در بسیاری از جوامع انسانی، روحیه و ارزشهای نظامیگری ریشه عمیقی در فرهنگ آن جامعه نیز دارد. جنگاوری و رویکردهای ستیزهجویانه یا مهارتهایی نظیر رجزخوانی ممکن است در چنین فرهنگهایی تحسین و ترویج شوند. عملیات نظامی در چنین محیطهایی راهحل مناسب یا حتی مرجع مشکلات و معضلات تلقی میشود؛ گویی پاسخ همه پرسشها زور است. حمله و تهاجم در این شرایط ممکن است با نامهایی همچون عملیات ویژه نظامی یا حتی برچسبهایی چون «جنگ علیه تروریسم» توصیف تلقی شود و هر گونه تلاش برای زیرسوالبردن نظامیگری نیز «بزدلی» یا «خیانت» نامیده شود. در این پادکست به این معضل میپردازیم و بر اساس تجربه گروه «مربیان خشونتپرهیز ازمیر» نگاهی به راهحلهای موثر میاندازیم. با ما باشید.
