«۱۲ ساله بودم که به اجبار پدرم به عقد مردی ۲۲ ساله در آمدم. هیچ تصوری از زندگی زناشویی نداشتم. فارغ از مشکلات جنسی، که خیلی آزارم میداد و باعث وحشت شدید من از او شده بود، دوری از مادرم و دلتنگی امانام نمیداد. همین که اون مرد پایاش را از خانه میذاشت بیرون، تا روستای خودمون یک ساعت پیاده میان برف و سرما میرفتم که فقط مادرم را ببینم و چند لحظه بغلام کند. وقتی میرسیدم، پدرم دادوبیداد میکرد که چرا خانه شوهرت را بدون اجازه ترک کردی و هنوز نرسیده، بَرَم میگرداند. در ١٣ سالگی دست به خودکشی زدم. ۱۴ ساله بودم که به خاطر اقدام به خودکشی طلاقام داد. پدرم هفت ماه بعد من را به عقد مردی ٤٥ ساله در آورد که از همسر فوتشدهاش چهار فرزند در سنوسالهای من داشت. بین ۱۵ تا ۲۰ سالگی سه تا بچه به دنیا آوردم. پدرم وضع مالیاش بد نبود؛ اما عقیدهاش این بود که دختر باید خیلی زود شوهر کند و برود.» بر اساس آمارهای رسمی، در ایران ۱۷ درصد دختران قبل از رسیدن به ١٨ سالگی ازدواج میکنند.
