نادر ابراهیمی، تصویرگر، سینماگر و داستاننویس معاصر در ۱۴ فروردین ماه ۱۳۱۵ در تهران دیده به جهان گشود. پدرش عطاالملک ابراهیمی، فرزند آجودان حضور قاجار و از نوادگان ابراهیمخان ظهیرالدوله، حاکم نامدار کرمان در عصر قاجار بود. ظهیرالدوله در دوره حکومت فتحعلی شاه قاجار حاکم کرمان بود. ابراهیمخان از خویشاوندان نزدیک شاه قاجار بود که در دوران فرمانروایی خود در کرمان مجموعه بناهایی در کرمان ساخته بود که هماکنون جزو بناهای تاریخی این شهر محسوب میشود. مادر نادر ابراهیمی از لاریجانیهای مقیم تهران به شمار میآمد.
او تحصیلات ابتدایی را در تهران سپری کرد و پس از دریافت دیپلم ادبی از دبیرستان دارالفنون، به دانشکده حقوق رفت اما این دانشکده را نیمهکاره رها کرد و شروع به خواندن رشته زبان و ادبیات انگلیسی کرد و در این رشته لیسانس گرفت. ابراهیمی از سنین پایین در مشاغل بسیاری به کار پرداخت؛ از کمککارگری تعمیرگاه سیار در ترکمنصحرا تا کارگری چاپخانه و حسابداری و تحویلداری بانک، صفحهبندی روزنامه و مجله و کارهای چاپی دیگر، میرزایی یک حجره فرش در بازار، مترجمی و ویراستاری، چاپ مقالههایی در حوزه ایرانشناسی، فیلم مستند و سینمایی و مصورکردن کتابهای کودکان، مدیریت کتابفروشی، خطاطی، نقاشی و نقاشی روی روسری و لباس و تدریس در دانشگاه بخشی از کارهایی هستند که ابراهیمی در طول زندگی خود انجام داده است. ابراهیمی در دو کتاب «ابن مشغله» و «ابومشاغل»، با طرح بخشی از زندگینامه خود به فعالیتهای شغلی خویش نیز پرداخته است.
