محمدحسن بیوک معیری با تخلص شعری «رهی»، ترانه‌سرا، غرل‌سرا و تصنیف‌سرای معاصر در ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ دیده به جهان گشود.پدرش محمدحسن‌خان مویدخلوت بود و پدربزگش دوستعلی معیرالممالک از رجال قاجار و خزانه‌دار و عیارزن مسکوکات در دوره‌ی فتح‌علی‌شاه قاجار. پدر ِ پدربزرگش حسن‌علی‌بیگ بسطامی نیز مقام معیرباشی واپسین شاه صفوی و نادرشاه را برعهده داشت. پدر رهی قبل از تولد او درگذشت. مادر ِر هی، «فخر عالم حجازی» به احترام پدر نام ِ پدر بر پسر نهاد. فخرعالم حجازی، نوه‌ی «میرزا عباس‌خان قوام‌الدوله، وزیر خارجه‌ی دوره‌ی ناصری بود.مادرش در خانه او را بیوک صدا می‌زد اما او نام رهی را می‌پسندید. رهی تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در تهران گذراند. رهی از همان ابتدای کودکی به شعر و موسیقی و نقاشی علاقه‌ی ویژه داشت. هفده ساله بود که نخستین رباعی خود را سرود:

کاش امشبم آن شمع طرب می‌آمد

وین روز مفارقت به شب می‌آمد

آن لب که چو جان ماست دور از لب ماست

ای کاش که جان ِ ما به لب می‌آمد