کودکِ تازه‌به‌دنیاآمده بدون مراقبت دیگری زنده نمی‌ماند؛ اما همین نوزاد هم با حداقلی از مهارت‌های اجتماعی به دنیا می‌آید تا بتواند نیازهای‌اش را نشان دهد و یک ارتباط امن با مراقب خود برقرار کند. قابلیت یادگیری و رشد مهارت‌های اجتماعی در افراد به موازات رشد جسمی به وجود می‌آید. بدون برخورداری از این مهارت‌ها کودک از گروه همسالان خود طرد و آهسته‌آهسته از اجتماع حذف می‌شود. چنین کودکی می‌تواند هم به خود و هم به جامعه اطراف خود آسیب برساند.